Moeilijke onderwerpen om met je kinderen te bespreken, daar lijkt geen tekort aan te zijn. Met alle seks gerelateerde onderwerpen (en dat lijken er steeds meer te worden) als absolute nummer 1, is de dood waarschijnlijk het onderwerp wat daarna de meeste gevoelige gesprekken veroorzaakt.
Daar komt ook nog eens bij dat er in tegenstelling tot seks, bijna geen boeken en zeker geen kinderboeken beschikbaar zijn over dit beladen onderwerp. Gelukkig begint daar nu langzaam toch wat verandering in te komen.
Een goed voorbeeld van zo’n moeilijk, maar belangrijk boek over een zwaar onderwerp is ”Een tuintje op je buik” van Katharina van der Gathen & Anke Kuhl. Dit prachtige ambitieuze boek doet een verwoede poging het gebrek aan boeken over de dood van de afgelopen decennia in één keer goed te maken.
Vandaag, 12 juli 2024, is een droevige dag voor de Nederlandse kinderboekenwereld, vandaag is haar koningin, de 93-jarige Tonke Dragt helaas overleden. Tonke Dragt werd geboren op 12 november 1930 in Batavia (nu Jakarta, Indonesië) en laat een fenomenaal oeuvre achter.
Haar bekendste boek is De brief voor de Koning, ondertussen verfilmt en zelfs ook al een Netflix-serie en de ontvanger van de Griffel der Griffels in 2004. Naast koningin van de Nederlandse kinderliteratuur was ze ook Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Jean gaat voor het eerst naar de basisschool en krijgt het Spaans benauwd als de juf alle kinderen vraagt wat hun vader en moeder voor beroep hebben. Hij heeft immers geen idee waar zijn moeder is en al helemaal niet wat ze doet.
Een grappig en tegelijkertijd verdrietig verhaal over een jongen die zijn moeder mist en niet zo goed weet hoe hij daar mee om moet gaan. Dat de mensen om hem heen het liever op een zwijgen zetten, dan hem uit te leggen wat er aan de hand is, maakt het natuurlijk ook niet makkelijker.
Dit stripboek komt overduidelijk uit het land waar de strip als volwaardige (de 9e) kunstvorm wordt beschouwd, namelijk Frankrijk. Dat is aan de namen van de hoofdrolspelers te merken, maar ook de sfeer ademt een Frankrijk van ergens midden jaren 70, met Louis de Funès op de nieuwe kleuren-tv en op vakantie in de Simca.
De reislustige opa van Sem gaat voor de laatste keer op reis en dit keer mag Sem mee. Met de boot op de zolder reizen ze naar het eiland van opa en genieten ze van al het natuurschoon en de bijzonder plekken op het eiland. Maar komt opa nog wel terug naar huis?
Sem gaat samen met zijn opa op reis naar het schitterende eiland waar van alles te zien en te beleven is. Als Sem weer alleen terug is gekeerd van het eiland stuurt opa zijn brieven via de toekan.
Er is op deze website al eerder een boek van Benji Davies gerecenseerd (het onvolprezen ‘De kleine walvis’), ook al zo’n mooi prentenboek. ‘Het eiland van opa’ doet hier alles behalve voor onder. Mooie heldere kleuren en gedetailleerde platen, vooral als de hoofdrolspelers eenmaal zijn aangekomen op het eiland, maken dit boek een waar feest voor het oog.
